Zioła: Cykoria podróżnik

Wiadomości ogólne

Popularna roślina występująca w całym kraju, na nieużytkach, glebach piaszczystych i kamienistych. Może być uprawiana. Wyhodowano odmiany o bardzo rozwiniętym systemie korzeniowym, które są używane jako namiastki kawy i odmiany liściowe na sałatki.

Inne nazwy: podróżnik pospolity, podróżnik błękitny, podróżnik polny, cykoria zwyczajna, cykoria dzika.

Surowce lecznicze

W celach leczniczych mogą być wykorzystane korzenie i ziele.

Substancje lecznicze

W soku mlecznym jaki wypływa po przekrojeniu korzenia znajduje się wiele cennych związków, najważniejsze to substancje gorzkie, fitosterole, kwasy polifenolowe, goryczka - intybina, niewielkie ilości olejku eterycznego, śluz, sole mineralne oraz dość dużo substancji zapasowej - inuliny. Ziele cykorii zawiera witaminy z grupy B i C.

Zbiór i konserwacja

Ziele na lekarstwo zbiera się na początku kwitnienia - w lipcu.

Korzenie zaś wykopuje się w końcu października. Po opłukaniu i rozdrobnieniu suszymy szybko w temperaturze do 4O°C. Zbyt wolne suszenie może spowodować sczernienie korzeni i utratę ich własności.

o podobnym działaniu. Cykoria dostarcza do organizmu ludzkiego wiele mikroelementów. Ziele cykorii może być używane zewnętrznie w przypadkach chorób skóry, takich jak wysypka i wyprysk.

Działanie: żółciopędne, żołądkowe, moczopędne.

Związki zawarte w cykorii wpływają przede wszystkim na pobudzenie wątroby do produkcji żółci i żołądka do produkcji soku żołądkowego, co poprawia trawienie i przyswajanie pokarmów. Cykoria może być więc polecana w przypadkach zmniejszonej produkcji żółci przez wątrobę, w bezsoczności soku żołądkowego, w nieżytach żołądka i jelit.

Od wieków medycyna ludowa zalecała cykorię jako lek poprawiający przemianę materii, wzmagający łaknienie i ułatwiający trawienie. Substancje, które odkryto w cykorii, udowadniają, że poglądy te były słuszne.

Cykoria posiada również działanie moczopędne, lecz nie jest ono zbyt silne i dla wzmocnienia efektu trzeba ją łączyć z innymi ziołami